پُطرُس « 1 » از شاگردان دوازده‌گانه مسيح ( حواريّون ) بلكه از اصحاب خاصّ او بود زيرا در ميان حواريّون برخى افراد بيشتر مورد توجّه هستند كه پطرس يكى از آنهاست . نويسندهء كتاب قاموس مقدّس مىگويد : احتمال كلّى دارد كه وى در سال 66 يا 68 ميلادى جهان را بدرود گفته باشد . بعضى معتقدند انجيل مرقس نيز زير نظر پطرس نگارش يافته است . امّا در مورد دو نامهء فوق كه پطرس به عنوان كليساهاى آسياى صغير و يهوديان جديدالايمان و جديدالايمان‌هاى قبايل ديگر نگاشته ، احتمال مىرود كه نامهء اوّل آن در حدود سال 48 ميلادى يا بعد از آن نوشته شده باشد ، چون به پاره‌اى از حوادث سال 48 ميلادى در آن اشاره شده است . نامهء دوم نيز مسلّماً بعد از اين تاريخ بوده است . مضمون اين نامه‌ها ، نصايح و پند و اندرزهايى است كه پطرس به تازه‌مسلمانان آسياى صغير و امثال آنها داده ، كه نه جنبهء وحى دارد و نه كتاب آسمانى . 9 . نامه‌هاى يوحنّا - پس از نامه‌هاى پطرس به سه فقره از نامه‌هاى يوحنّا برخورد مىكنيم كه به ترتيب رساله‌هاى 23 و 24 و 25 عهد جديد را تشكيل مىدهند . اين نامه‌ها را يوحنّا كه از حواريّون دوازده‌گانه است نگاشته . يكى از اين نامه‌ها جنبهء عمومى دارد و ممكن است كه به ضميمهء انجيل خود به عنوان پاسخ به

--> ( 1 ) . گاهى « پَطرُس » و « پِطرُس » نيز خوانده‌اند .